Vlaamse zorg staat voor ongeziene personeelsuitdaging: basisverpleegkundigen zijn
onmisbaar.
De Vlaamse social profit blijft een cruciale pijler van onze arbeidsmarkt, maar staat tegelijk
voor een ongeziene personeelsuitdaging. Nieuwe cijfers over de periode 2024–2034 tonen
aan dat zorg en welzijn de komende tien jaar onder zware druk komen te staan.
De combinatie van een stijgende zorgvraag, vergrijzing van het personeel en structureel verloop
bedreigt de continuïteit van onze zorgverlening.
Vandaag telt de Vlaamse social profit 359.106 medewerkers, goed voor 14,5% van alle
loontrekkenden in Vlaanderen.
Tussen 2019 en 2024 groeide de tewerkstelling in deze
sector met 7,6%, ruim 2,5 keer sneller dan de totale Vlaamse arbeidsmarkt. Die groei zet
zich ook de komende jaren verder.
Groei én vervanging: dubbele uitdaging
Om de toenemende vraag naar zorg en welzijn op te vangen, zullen tegen 2034 meer dan 51.400 extra medewerkers nodig zijn. Dat komt neer op een gemiddelde jaarlijkse groei van ruim 5.000 bijkomende krachten.
Maar de grootste uitdaging ligt bij de vervangingsvraag. Meer dan een derde van de huidige medewerkers is ouder dan 50 jaar. Alleen al door pensionering zullen in de komende tien jaar bijna 100.000 medewerkers vervangen moeten worden.
Wanneer ook het gewone
verloop wordt meegerekend, loopt de totale vervangingsvraag op tot meer dan 460.000 aanwervingen over tien jaar.
Samengeteld betekent dit dat de Vlaamse social profit tussen 2024 en 2034 ongeveer 149.000 nieuwe medewerkers zal moeten aantrekken, of bijna 15.000 per jaar.
Dat is aanzienlijk meer dan in de vorige periode.
Gezondheidszorg als uitschieter
Vooral de gezondheidszorg springt eruit. Het paritair comité 330 (gezondheidsinrichtingen en
diensten) zal jaarlijks meer dan 8.300 nieuwe medewerkers nodig hebben.
Tegelijk stijgt het verlies aan arbeidsvolume sterk, onder meer door de toename van VAP-dagen. In sommige
sectoren loopt die stijging op tot 78%, wat de druk op de werkvloer verder vergroot.
Basisverpleegkundigen: sleutel tot het overeind houden van de zorg
Voor BFHBOV is de conclusie helder: zonder basisverpleegkundigen houdt de zorg dit niet
overeind. Zij vormen een essentiële schakel in ziekenhuizen, woonzorgcentra, thuiszorg en
andere zorgsettings. In een context van personeelstekorten en toenemende zorgzwaarte zijn
zij onmisbaar voor de dagelijkse continuïteit en kwaliteit van zorg.
Toch blijft hun positie te vaak onzeker of ondergewaardeerd. Als we instroom willen
verhogen én mensen in de zorg willen houden, zijn structurele keuzes nodig:
een correcte en eerlijke verloning
volledige transparantie over functieprofielen, takenpakketten en IFIC-inschaling
rechtszekerheid voor wie vandaag en morgen kiest voor de opleiding basisverpleegkunde.
Zonder deze randvoorwaarden dreigt de kloof tussen zorgvraag en beschikbare
zorgverleners verder te groeien. Investeren in basisverpleegkundigen is geen luxe, maar een
absolute noodzaak om de zorg toegankelijk, betaalbaar en menselijk te houden.
Bron: Zorgnet-Icuro (op basis van sectorale arbeidsmarktcijfers en projecties)
